wtorek, 18 września 2018

#67 Benjamin Toniutti

Dzisiejszy post będzie o jednej z najważniejszej postaci obecnej reprezentacji Francji w siatkówce. Mowa tutaj o Benjaminie Toniuttim.

Benjamin, który swoją przygodę z profesjonalną siatkówką zaczynał w swojej ojczyźnie, w zespole Arago de Sète. W barwach tej drużyny cztery razy z rzędu zdobywał brąz ligi francuskiej.

Po spędzeniu czterech lat we Francji, miał epizod we włoskiej drużynie z Rawenny i rosyjskim Zenicie. W 2015 trawił do niemieckiego zespołu VfB Friendrichshafen. W tym samym roku zdobył Mistrzostwo Niemiec.

Od sezonu 2015/16 jest zawodnikiem polskiej drużyny ZAKSY Kędzierzyn - Koźle, z którą już dwukrotnie zdobył Mistrzostwo Polski oraz w 2017 roku sięgnął po Puchar Polski.

W reprezentacji trójkolorowych zadebiutował w 2010 roku i od tego czasu niezmiennie gra w tej drużynie. Już od najmłodszych lat pokładano w nim nadzieje jako przyszłego zawodnika seniorskiej reprezentacji.

Nie bez powodu, gdyż zdobył Mistrzostwo Europy Juniorów, Kadetów oraz brąz Mistrzostw Świata właśnie w kategorii kadetów.

Jego największe sukcesy z reprezentacją to zdobycie w 2015 i 2017 złota Ligi Światowej. Podczas tych rozgrywek został wybrany najlepszym rozgrywającym. 

Jednak bez wątpienia do największego jego sukcesu należy wywalczenie złota Mistrzostw Europy w 2015 roku.

Toniutti od wielu już lat jest podstawowym zawodnikiem reprezentacji Francji, człowiek bez którego wiele osób nie wyobraża sobie obecnej drużyny trójkolorowych.

Autograf zdobyłem osobiście podczas Mistrzostw Europy, które były rozgrywane w Polsce, w 2017 roku. 

Jeden podpis przeznaczam na wymianę





niedziela, 2 września 2018

#66 Maksim Michajłow

W dzisiejszym poście przedstawię autograf jednego z najwybitniejszych rosyjskich siatkarzy w historii. Mowa tutaj o atakującym Maksimie Michajłowie.

Nie bez powodu mówi się o tym zawodniku jako o najlepszym w historii rosyjskiej siatkówki, ponieważ ma on za sobą szereg sukcesów nie tylko klubowych, ale także reprezentacyjnych.

Już w pierwszych latach, w młodzieżowej reprezentacji Rosji zdobył Mistrzostwo Świata Kadetów oraz Mistrzostwo Świata Juniorów.

Natomiast jego kariera klubowa, która trwa do dziś, jest również pełna owoców jego pracy. Jego gablota z trofeami jest wręcz niewyobrażalna. Maksim sięgał aż sześciokrotnie po Superpuchar Rosji, tyle samo razy zostawał mistrzem Rosji, czterokrotnie sięgał po puchar Rosji.

W sezonie 2011/12 został laureatem nagrody im. A. Kuzniecowa, czyli nagrody, która zostaje przyznana najlepszemu zawodnikowi z ligi rosyjskiej.

Jednak do jego największych osiągnięć klubowych należy zdobycie Klubowego Mistrzostwa Świata w 2017 roku oraz aż pięciokrotny triumf w Lidze Mistrzów, czyli najbardziej prestiżowych rozgrywkach siatkarskich.

Dla mnie liczba liczba triumfów w Lidze Mistrzów Maksima Michajłowa jest wręcz niesamowita. Dla wielu zawodników jest to największe marzenie, a dla naszego bohatera jest to już chleb powszedni, gdyż sięgał po to trofeum cztery razy z rzędu.

Do jego największego osiągnięcia z reprezentacją sbornej należy wywalczenie złota olimpijskiego w 2012 roku, oraz brązu w 2008.

Jego osiągnięć indywidualnych nie będę tutaj wypisywać, gdyż ma on ich aż 22. Zostawał wielokrotnie wybierany najlepszym zawodnikiem największych imprez siatkarskich.

Patrząc na osiągnięcia tego wspaniałego, rosyjskiego siatkarza, można przyznać rację ludziom, którzy uważają Michajłowa za najlepszego siatkarza w historii.

Podpis zdobyłem rok temu, podczas Memoriału Huberta Jerzego Wagnera w Krakowie.

Jeden podpis przeznaczam na wymianę.




sobota, 25 sierpnia 2018

#65 Siergiej Grankin

Bohaterem dzisiejszego posta będzie kolejny rosyjski siatkarz, który pochodzi z Moskwy. Mowa tutaj o Siergieju Grankinie.

Rozgrywający ma za sobą wiele lat spędzonych w jednym z moskiewskich klubów - Dinamo Moskwa. W barwach tego klubu kompletnie zdominował rosyjskie podwórko. Dwukrotnie zdobył Puchar Rosji, w 2008 zdobył Mistrzostwo Rosji, pięciokrotnie zajmował drugie miejsce a dwa razy plasował się na trzecim miejscu w rosyjskiej lidze. Dwa razy wznosił Superpuchar Rosji.

Z Dinamo udało mu się również podbić arenę międzynarodową, ponieważ w 2010 zajął 2 miejsce w Lidze Mistrzów. Dwukrotnie sięgał po jej brąz. Trzykrotnie wygrywał Puchar CEV.

Jego przygoda z reprezentacją narodową jest bardzo owocna. Już jako młody zawodnik sięgał po Mistrzostwo Europy oraz Mistrzostwo Świata kadetów.

W seniorskiej piłce liczba jego trofeów jest niewyobrażalna. Ma na swoim koncie tak wiele trofeów, że wymienię tylko te najważniejsze. Dwukrotne złoto Ligi Światowej, dwa razy złoto Mistrzostw Europy a co najważniejsze złoto Igrzysk Olimpijskich z Londynu oraz brąz z Pekinu. To tylko nieliczna ilość trofeów jakie zdobył.

W reprezentacji sbornej zadebiutował w 2006 roku i do dziś jest najważniejszym elementem układanki całego zespołu. Od ponad dekady nikt nie wyobraża sobie reprezentacji Rosji bez Sergieja Grankina.

Nigdy nie był obrzucany gradem indywidualnych nagród, ale było oczywiste, że sukcesy nie byłyby możliwe bez tego człowieka.

W 2013 i 2017 roku został wybrany najlepszym rozgrywającym Mistrzostw Europy.

Przez wielu Grankin jest uznawany za najlepszego rozgrywającego świata a przez niektórych uznawany za najlepszego rozgrywającego w historii.

Cieszę się, że podpis ten zdobyłem osobiście podczas zeszłorocznego memoriału.

Jeden z podpisów przeznaczam na wymianę.




sobota, 18 sierpnia 2018

#64 Dmitrij Wołkow

W dzisiejszym wpisie przedstawię postać młodego, rosyjskiego siatkarza - Dmitrija Wołkowa.

Przyjmujący obecnie reprezentuje barwy Fakieł Nowy Urengoj. W latach 2012 - 2014 występował w rozgrywkach Młodej Ligi, również tego samego zespołu.

Z występów w tej lidze może pochwalić się mistrzostwem zdobytym w 2014 roku oraz wicemistrzostwem z 2013.

W seniorskiej karierze zdołał zdobyć już Puchar Challenge, czyli puchar, w którym występują najlepsze drużyny, które nie dały rady zakwalifikować się do Ligi Mistrzów.

Jego przygoda z juniorską reprezentacją była bardzo owocna i udana. W 2013 roku sięgnął po Mistrzostwo Świata Kadetów, rok później sięgnął ze swoją drużyną narodową po złoto Mistrzostw Europy. Ponadto w 2015 sięgnął po Mistrzostwo Świata do lat 23.

Z seniorską reprezentacją rok temu, w memoriale Huberta Jerzego Wagnera zdobył brąz, w tym samym roku na Mistrzostwach Europy rozgrywanych w naszym kraju sięgnął z reprezentacją sbornej po najwyższe trofeum.

Podczas tego turnieju został wybrany najlepszym przyjmującym i był bez wątpienia jednym z najbardziej kluczowych zawodników w drodze po mistrzostwo.

Sam osobiście oglądałem jego wyczyny na boisku i uważam, że chłopak ten ma potencjał i zadatki na to, aby w przyszłości być najlepszym na świecie.

W tym roku sięgnął po złoto Ligi Narodów, w tym turnieju również został wybrany najlepszym przyjmującym.

Autograf ten zdobyłem osobiście podczas zeszłorocznego memoriału, który odbył się w Krakowie.





sobota, 11 sierpnia 2018

#63 Jurij Biereżko

Bohaterem dzisiejszego posta będzie rosyjski siatkarz, który obecnie reprezentuje barwy Dinamo Moskwa - Jurij Biereżko.

Rosyjski siatkarz na co dzień występuje na pozycji przyjmującego. Dotychczas większość swojej kariery spędził na swojej ojczystej ziemi z wyjątkiem jednego epizodu we włoskim klubie.

W Rosji ze swoimi klubami wygrał wszytko. Biereżko jest trzykrotnym mistrzem Rosji, pięciokrotnie zdobywał wicemistrzostwo a czterokrotnie jego klub zajmował trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej.

Ma na swoim koncie dwa Puchary Rosji oraz aż cztery Superpuchary Rosji.

W 2012 wygrał prestiżowe rozgrywki - Ligę Mistrzów. Zdobył również srebro oraz dwukrotnie brąz tych zawodów. 

Jego przygoda z reprezentacją jest bardzo udana. W 2012 sięgnął po złoto Igrzysk Olimpijskich, w 2008 roku na olimpiadzie zajął trzecie miejsce. Ponadto w 2017 wraz z reprezentacją sbornej został Mistrzem Europy.

W swoim dorobku reprezentacyjnym ma również złoto Ligi Europejskiej, również złoto Ligi Mistrzów oraz srebro Pucharu Świata.

Jurij Biereżko może się pochwalić takimi osiągnięciami indywidualnymi jak najlepszy atakujący Mistrzostw Europy oraz najlepszy przyjmujący Ligi Mistrzów.

Został odznaczony tytułem Zasłużonego Mistrza Sportu, jest to najwyższy honorowy tytuł sportowy w tzw. krajach demokracji ludowej, obecnie wciąż istniejący w Rosji i kilku republikach poradzieckich.

Autograf ten zdobyłem osobiście podczas zeszłorocznego memoriału, który odbył się w Krakowie.





czwartek, 2 sierpnia 2018

#62 Piotr Gruszka

Dziś przedstawię podpis prawdziwej legendy polskiej siatkówki, niekwestionowanie jeden z najlepszych polskich siatkarzy w historii. mowa tu o autografie Piotra Gruszki.

Mówisz Piotr Gruszka, myślisz siatkówka. Nie bez powodu. Dlaczego tak się dzieje? Piotrek ma na swoim koncie 450 rozegranych spotkań w barwach narodowych. Jest to rekord, żaden inny zawodnik nie zagrał tyle dla naszej reprezentacji.

Na początku swojej seniorskiej kariery Piotr Gruszka regularnie grywał jako atakujący. Z czasem jednak został przekwalifikowany na pozycję przyjmującego. W ostatnich latach - ze względu na parametry motoryczne oraz duże doświadczenie - ponownie często grał jako atakujący.

Gruszka rozpoczynał swoją karierę w rodzinnych Kętach gdzie przez 4 lata grał dla miejscowego Hejnału Kęty. W późniejszych latach dołączył do zespołu AZS Częstochowa, z którym zdobył dwukrotnie Mistrzostwo Polski oraz Puchar Polski. Miał swój epizod we włoskich klubach, ale niestety bez sukcesów.

Po powrocie do Polski, wraz z klubem z Bełchatowa zdobył trzykrotnie Mistrzostwo Polski oraz dwukrotnie Puchar Polski.

W swoim reprezentacyjnym dorobku ma takie sukcesy jak wicemistrzostwo świata z 2006 roku, Mistrzostwo Europy (w tych rozgrywkach został wybrany najlepszym zawodnikiem) oraz brąz Mistrzostw Europy oraz brąz Ligi Światowej.

Po zakończeniu reprezentacyjnej kariery został trenerem BBTS'u Bielsko - Biała, później przejął zespół GKS'u Katowice, którego trenerem jest do dzisiaj.

Przez pewien czas był II trenerem reprezentacji Polski i właśnie wtedy, podczas Memoriału Huberta Jerzego Wagnera, udało mi się zdobyć jego podpis.

Autografy zdobyłem osobiście, jeden przeznaczam na wymianę.

Cieszę się, że podpis jednego z najlepszych w historii jest w mojej kolekcji. Bez wątpienia jest to najpopularniejsza "gruszka" na świecie.





czwartek, 26 lipca 2018

#61 Bartosz Kurek

Bohaterem dzisiejszego postu będzie ikona polskiej siatkówki, osoba, która jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy tego sportu w naszym kraju.

Bartosz Kurek w reprezentacji Polski rozegrał dużą ilość spotkań bo w swojej karierze, z orzełkiem na piersi zagrał ponad 259 meczów.

Swoją karierę siatkarza zaczynał w klubie AZS Nysa, następnie grał w ZAKSIE Kędzierzyn - Koźle. W następnych latach był zawodnikiem PGE Skry Bełchatów i w czarno - żółtych barwach trzykrotnie Puchar Polski oraz trzykrotnie zdobył mistrzostwo Polski. Został też wicemistrzem w Plus Lidze.

Ponadto z klubem z Bełchatowa zdobył dwukrotnie srebro Klubowych Mistrzostw Świata, srebro Ligi Mistrzów oraz brąz tych samych rozgrywek, które są uważane za najbardziej prestiżowe w siatkarskim świecie.

Patrząc na to co osiągnął w Skrze Bełchatów, można śmiało powiedzieć, że był to jego najlepszy okres w klubowej karierze. Później grał we włoskim zespole Lube Banca Macerata i z tą drużyną zdobył mistrzostwo Włoch oraz Superpuchar Włoch.

W późniejszych latach wrócił do Polski i przez dwa sezony udało mu się tylko zająć drugie miejsce w lidze. Poprzedni sezon spędził w tureckim Ziraat Bankasi a obecnie reprezentuje barwy Stoczni Szczecin.

Kurek jest reprezentantem Polski od 2007 roku. Od wielu lat jest liderem reprezentacji narodowej. Potwierdzeniem tych słów mogą być osiągnięcia indywidualne. W swojej karierze ma wiele takich na swoim koncie, ale jedne z nich to MVP Ligi Światowej, najlepszy zagrywający Mistrzostw Europy oraz najlepszy punktujący Ligi Światowej.

W biało - czerwonych barwach zdobył złoto i brąz Ligi Światowej, również złoto i brąz Mistrzostw Europy oraz srebro i brąz Pucharu Świata.

W 2014 roku po raz pierwszy od 8 lat znalazł się poza kadrą a wpływ na to miał konflikt z trenerem, przez co Kurek nie zdobył z reprezentacją Mistrzostwa Świata.

Podpisy zdobyłem osobiście podczas zeszłorocznego memoriału, jeden przeznaczam na wymianę.